Drie vragen aan Winchester McFly

Jullie werken als schrijfcollectief; hoe gaat dat in de praktijk, hoe is de onderlinge band?

We zijn alle zeven afgestudeerd aan de Filmacademie en kwamen in 2013 toevallig in hetzelfde anti-kraakpand te werken. Toen we aan de lunchtafel met elkaar over films, series en het vak spraken, bleken we allen hetzelfde idee te hebben. We wilden niet de klassieke schrijver worden die op een zolderkamer in zijn eentje moeilijk kijkend over een toetsenbord heen hangt, maar onderdeel uitmaken van een team van schrijvers, zoals ze dat ook in Amerika in een zogeheten writers room doen.
Vanaf toen zijn we gezamenlijk aan projecten gaan schrijven, wisselden we ideeën uit en hebben we midden in Amsterdam een heel fijn kantoor gehuurd waar we nog steeds werken. In die jaren zijn we naast collega’s ook vrienden geworden. De groep is een warm creatief nest.

We hebben het schrijven van een boekenreeks precies zo aangepakt als bij onze dramaseries. We zitten met zijn allen voor een whiteboard na te denken over de personages en de wereld waarin ze zich begeven. Als we éénmaal de grote lijnen hebben uitgedacht, gaat één van ons aan de slag met het schrijven van een scenario voor een aflevering. De anderen denken dan alvast door voor de daaropvolgende afleveringen. Bij de Detta Dossiers schrijft ieder van ons een boek en de rest leest mee en levert feedback. Zo bouw je samen een fictieve wereld uit, terwijl toch iedereen z’n unieke stem kan laten zien.

Hoe vrij voel je je als schrijver?

Het schrijven van een boek bevalt zo goed, juist omdat je binnen die pagina’s alle kanten op kan. Je bent immers niet gebonden aan budget of andere productionele beperkingen die je bij een dramaserie wel vaak hebt.
Toch hebben we ook bij het opzetten van deze boekenreeks onze personages en fictieve wereld uiteindelijk aan nauwgezette regels onderworpen. De Detta Dossiers speelt zich af binnen de genreconventies van een moderne politiethriller. Dat maakt het schrijven overzichtelijker en geeft de lezer houvast. Maar juist omdat we die regels zo goed kennen en hebben gekaderd kunnen we er vervolgens mee gaan spelen en de lezer verrassen.

Jullie schrijven ook voor TV en film; wat is het verschil tussen schrijven van scenario en een boek?

Je kruipt als schrijver van een boek veel meer in het hoofd van je hoofdpersonen, terwijl je in een scenario de handelingen van de personagesbeschrijft. Bij een scenario kun je je bovendien altijd verschuilen achter de montage of de regie als het iets anders uitpakt dan je had verwacht. Bij een boek is elke komma die je neerzet al een eindresultaat. Je wordt daar direct op beoordeeld. Het voelt daardoor veel naakter dan bij het schrijven van een filmscript. Dat is ontzettend spannend, maar wel op een leuke manier. Een boek voelt, zelfs bij een genre-reeks als De Detta Dossiers, daardoor toch direct een stukje persoonlijker.